همه مقصرند، غیر از دولت!!
دولتمردان، از شخص رئیس جمهور گرفته تا عوامل دیگر مرتبط با دولت، تمایل دارند همه تقصیرها را به گردن عوامل بیرون از دولت بیندازند و خود را مبرا از هر عیب و ایرادی جلوه دهند. جالب اینجاست که عوامل بیرونی هم اغلب عواملی مبهم و ناشناخته هستندکه با عباراتی مثل «بعضی ها»، «برخی ها»، «افرادی» و عبارات مشابه آن معرفی می شوند. دو نمونه بارز آن اظهارات دیروز محمود احمدی نژاد در همایش مشاوران جوان و اظهارات استاندار تهران در نشستی خبری بود که خودگویای همه تصوراتی است که دولتمردان درباره دیگران دارند. آقای احمدی نژاد دیروز با اشاره به وضعیت اخیر بازار سکه و ارز گفت: «طرف خودش بازار سکه و ارز را خراب کرده و چند صد میلیارد دلا ر بالا می کشد و بعد دولت را متهم می کند.» بعد هم گفته: «کسی که 150 میلیارد تومان برده زمانی که به او می گوییم برگرداند، می گوید به ما تهمت نزنید اما جایی دیگر 10هزار تهمت می زند و ککش هم نمی گزد.» استاندار تهران هم گفته: «افرادی که به افزایش قیمت سکه و ارز دامن می زدند شناسایی شده اند.» او همچنین گفت که عده ای ماموریت دارند دولت را از کار بیندازند. البته آقای احمدی نژاد نگفته آن کسی که بازار سکه و ارز را خراب کرده و پول بالا کشیده و آن کسی که 10 هزار -دقت کنید: ده هزار - تهمت می زند و ککش هم نمی گزد چه کسی بوده; همانطور که استاندار او هم نمی گوید این افرادی که به افزایش قیمت سکه و ارز دامن می زنند یا آنهایی که ماموریت دارند دولت را از کار بیندازند چه کسانی هستند. از این موضوع می گذریم که اگر این اظهارات- که مسبوق به سابقه هم هست و بارها از طرف شخص رئیس جمهور و سایر دولتمردان به ویژه در حوزه اقتصاد مطرح شده- واقعیت دارد، چرا این افراد به جامعه یا حداقل به دستگاه قضایی معرفی نمی شوند؟ یک یادآوری کوچک هم این است که آقای احمدی نژاد زمانی از وجود لیست مفسدان اقتصادی در جیب کتش خبر داده بود اما هیچ گاه آن لیست را رو نکرد و رئیس دستگاه قضا هم به صراحت اعلا م کرد که لیستی به دستش نرسیده است. پس چرا دولتمردان اینقدر اصرار دارند تقصیرات را به گردن موجودات موهوم بیندازند؟ آیا دولت، در مورد هیچ معضلی، حتی معضل مهم نابسامانی بازار ارز و طلا - که عل رغم وعده های فراوان هنوز هم به ثبات نرسیده- هیچ تقصیری به گردن ندارد و همه تقصیرات، مربوط به همان موجودات فرضی و نامشخص است؟ به نظر می رسد این تاکتیک ها دیگر بیش از حد نخ نما شده است و مردم نمی توانند بپذیرند همه تقصیرات را به گردن «بعضی ها» و «عده ای» بیندازند. هر چند نوشتن در مورد این موضوع چندان فایده ای در تغییر عملکرد دولت ندارد و دولت در یک سال و نیم باقی مانده از عمرش هم احتمالا همان راه خود را طی می کند. اما کمترین فایده این نوشته این است که حداقل وجدانمان راحت شود که حرفمان را زده ایم تا مبادا فکر کنند ما انداختن تقصیرها به گردن «بعضی ها» و «برخی ها» را باور داریم.