نقض کار فرهنگی زندان ها در خداحافظ بچه
افطار ماه رمضان امسال به جای آموزه های دینی و اخلاقی، بیشتر رنگ و بوی بدآموزی دارد و بینندگان را به انجام تخلف ترغیب می کند.
سریال خداحافظ بچه که از شبکه سه سیما پخش می شود داستان زوجی خوشبخت است که در آرزوی بچه دار شدن به سر می برند اما از این نعمت الهی به گونه ای محرومند و راه های مختلفی را برای بچه دار شدن طی می کنند اما به دلیل سابقه زندان برای پدر خانواده، راه به جایی نمی برند.
پدری که توبه کرده و در این داستان، توبه او در سیستم اداری جامعه پذیرفته نیست و به راحتی این فرموده امام راحل را که "زندان ها باید محلی برای تربیت و ارشاد انسان ها باشند" و البته در این مدت نیز زندان های ما دانشگاه انسان سازی بودهاند و هرکس از آنجا خارج شده مورد پذیرش جامعه قرار گرفته شکسته شده است.
نکته جالب در این سریال اینکه، شهرام حقیقت دوست در نقش مرتضی در جامعه ما زندگی می کند، دارای همسر است و رفتارهایی کاملا اجتماعی دارد. برای استخدام و یا هرچه که بتوان تصور کرد دارای صلاحیت و واجد شرایط است و حتی اگر فرزندی داشت برای او مشکلی نبود اما نمی تواند سرپرستی فرزندی را با وجود تمام شرایط به دلیل سابقه مجرمیت، بپذیرد.
آموزش انواع تخلفات در خداخافظ بچه
تلاشها و کشمکشهای مرتضی و لیلا برای به دست آوردن بچه در این سریال که هر شب در مدت زمان تقریبی 35 دقیقه پخش می شود تنها کلاس آموزش خلافکاری برای بینندگان است که البته با تیتراژی خاص برای دقایقی کوتاه همراه است.
بنابراین در این 27 شب یادگرفته ایم که چطور می توان خود را بجای دیگری جا زد و آزمایش نازایی داد در حالی که لیلا نازا نیست و خودخواهی برای فرزند دار شدن را در قالب حس مادرانه دارد.
یادگرفتیم که گواهی بیمارستان را چگونه به دست بیاوریم و از روی آن جعل کنیم و یا یک مکانی(شیرخوارگاه) را برای دزدی مورد شناسایی و بررسی قرار دهیم.
آموخته ایم چگونه باج بگیریم و باج بدهیم و دست آخر هم رسوای به بار بیاوریم. البته این سریال هنوز به اتمام نرسیده و آموزه های آن خاتمه نیافته است بنابراین دوره های آموزشی دیگری نیز در قسمتهای پایانی در راه است.
هر چند فیلمنامه نویس این توجیه را داشته باشد که باید تا انتهای سریال صبر کرد و دید که زوجین به جهت خطاهای مکرر، سرنوشت بدی پیدا می کنند و از گناهان کوچک به تدریج به گناهان بزرگ می افتند، اما باید به این نکته هم توجه داشت که ممکن است بسیاری از مخاطبان تا انتهای سریال را تماشا نکنند و تحت تاثیر بد آموزی ها در هر قسمتی قرار بگیرند.
گرچه در آستانه ماه رمضان، همگان به بهره گیری از فیوضات این ماه به صورت گسترده و جدی توصیه می شوند اما معلوم نیست که آموزه های دینی و اخلاقی در این سریال کجا قرار گرفته اند که اینگونه دستمایه بچه دار شدن شده اند.
انتقاد یحیی زاده از سینما و تلویزیون
نماینده مردم تفت و میبد در مجلس شورای اسلامی با انتقاد از برنامه های تلوزیون در ماه مبارک رمضان گفت: در سالهای گذشته مخاطبان انگیزه های زیادی برای دنبال کردن و تماشای سریالهای ماه رمضان داشتند اما این انگیزه ها روز به روز کمرنگ تر می شود.
حجت الاسلام سید جلال یحیی زاده در اینباره اظهار داشت: مجموعه های تلویزیونی که در ماه مبارک رمضان از شبکه های مختلف سیما پخش می شوند به دلیل نبود کارشناسی دقیق و عدم آشنایی با حوزه های دینی از اقبال مخاطبان برخوردار نیست.
وی با بیان اینکه عملکرد سازمان صدا و سیما در تولید و پخش سریال های ماه مبارک رمضان ضعیف بوده است، گفت: نیاز و علاقه مخاطب از جمله مباحثی است که باید در روند سریال سازی با دید و نگاه خاصی به آن توجه شود.
عضو کمیسیون فرهنگی مجلس هشتم، نبود کارگردانهای با تجربه در صدا و سیما را مهمترین علل ضعف این سازمان در چند سال اخیر دانست.
وی در پاسخ به این سوال که به نظر شما حذف کارگردانانی چون عطاران و مدیری در ضعف سریالهای تلویزیونی دخیل بوده یا نه؟ تصریح کرد: قطعا این مهم یکی از فاکتورهای تاثیر گذار است، صدا وسیما به دلایل مختلف که کاهش هزینهها یکی از آنها است،هنرمندان دارای سابقه را ازجریان تولید برنامههایش کنار میزند که بدون شک این امرمانع ساخت سریال های قوی می شود.
فضای ماه رمضان، فیلم های معنوی و ارزشی را طلب می کند
عضو کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی با اشاره به فضای معنوی ماه نزول قرآن عنوان کرد: بدون شک فضای معنوی ماه مبارک رمضان، تولید و ارائه فیلمهای معنوی و ارزشی را طلب می کند به همین منظور ضروری است نگاه ها به سمت تولید آثار ارزشی و فاخر معطوف شود.
وی افزود: نباید یک سریال بدرفتاری را توجیه کند و نمی توان تاثیرات آسیب های آن بر رفتار را نادیده گرفت.